pengikut

alhamdulillah...

SITUASI 1
(sesi berbalas sms malam sebelum kejadian)

si perempuan : Awk.. ht sy xsdp ak tbe2..

incek lelaki : Knp ni? der yg xkn ke?

si perempuan : Ntah la awk.. sy pn xtatu..

incek lelaki : Awk rs mcm mane?

si perempuan : Brdebar2...

incek lelaki : Knp lak ni... Rsau lak sy awk mcm ni...

si perempuan : Sy pn xtau npe..

incek lelaki : Xde pape 2.... jgn lyn sgt prasaan 2...


SITUASI 2
(ketika sedang membelek kereta sambil makan aiskrim di titiwangsa beberapa jam sebelum kejadian)


si perempuan : Awak... kita tak banyak ambik gambar kereta ni kan?

incek lelaki : tu la...

si perempuan : Dari standard sampai dah buat macam2..

incek lelaki : Xpe2.. lepas ni kita ambik banyak2 k?




beberapa jam kemudian...

ini yang berlaku.......





~ini kesan nya~

nak tau berpunca dari apa?


~inilah dalangnya..~


~diterbangkan khas dari situ..~

ha.. tu dia.. memang berkeping2 gambar kereta aku amik lepas tu...
kejadian berlaku masa otw nak pergi amik adik cik lelaki aku di shah alam..
tibe2 ujan lebat berserta ribut...
tengah kusyuk tengok jalan yang semakin tak nampak sebab angin terlalu kuat..
tiba2!

PANGGGGG!

sekeping signboard melayang betul kena tepi kereta dan jatuh depan kereta...
dua2 terdiam...
masa tu redha je kalau2 ada kereta hentam belakang...
nasib kami baik.. jarak kereta semua jauh2...
jadi kereta belakang sempat brek dari jauh...
kami reverse... terus jalan je la..
niat asal nak turun juga tapi dengan angin yang kuat....
lagi dengan kereta yang banyak...
time balik keje plak tu...
kami batalkan niat...
teruskan perjalanan...
dalam pikiran..
lega alhamdulillah takde apa2...
tapi pikiran mula tak tentu cbila tengok orang dari dalam kereta sebelah yang lalu mula memandang2 kereta kami....
sampai di destinasi...
incek lelaki turun dulu...
dia mula membuat muka...
aku baru nak bukak pintu...
TAK BOLEH!!!
tu dia...
kereta kemek gila..
bumper dah melondeh2 ke bawah...
pintu aku langsung tak boleh dibuka...
tayar dan bumper dah melekat..
habis disagat nya...
adik incek lelaki sampai2...
dia pun garu kepala...
sepanjang perjalanan pulang...
semua diam tak terkata...
tapi hati ada sedikit lega bila kami lalu semula laluan tadi...
nampak ambulan dan bomba...
bukan satu.. tapi dua...
nampak pula ada pokok besar tumbang betul2 di tepi jalan yang sama kami kena tadi..
walaupun tidak nampak disebabkan kami diseberang jalan...
tapi aku pasti ada yang tercedera...
sebab kawasan tu penuh dikerumuni manusia...
alhamdulillah kami pula masih bernyawa..
tanpa sedikit pun cacat cela...

mungkin adalah sedikit kecewa sebab rancangan berkonvoi beramai ke tambun nampak gayanya terpaksa dilupakan....

"tu la.. excited sangat ko kan.. tu yang jadik camni..padan muka..."
ini kata2 aku ada diri sendiri.. huhuhuhuhuhhu....


No comments: